- De titeltrack is al te beluisteren via de website van Lost Highway Records: http://www.losthighwayrecords.com/artist/detail.aspx?nid=2684&aid=67

Dit belooft wat mij betreft veel goeds.

- Bij cdwow.nl kan je een pre order plaatsen voor het album. Nu kan dat bij elk gerenommeerde muziekwinkel, ware het niet dat de vinyl versie hier voor maar €9,99 wordt aangeboden! http://www.cdwow.nl/home/Johnny-Cash-American-VI-Aint-No-Grave/dp/pc/11633657#bc=cd9b

Elke Cash-fan zal Rick Rubin dankbaar zijn (de producer die U2 bij hun laatste album heeft ingeruild voor Eno en Lanois). Hij heeft met Cash de American Recordings serie opgenomen waarvan nu de zesde op stapel staat. Dank. Dank. Dank.

Geniet!

[Ruimte voor een “aaaaaah” moment]

Ja helaas. Na twee vrolijke cd’s houdt deze pop/jazz band er al weer me op te bestaan. Of eigenlijk is het een ieder-voor-zich moment. Volgens Janne Schra (de zangeres) ontbreekt het aan chemie en blij gevoel. Wat wel jammer is, want deze band was goed op weg en een derde album is altijd een belangrijk moment, maar dat zullen we dus niet meer meemaken.

Gelukkig houden de bandleden zelf niet op te bestaan en is Janne begonnen aan een soloalbum. Daarnaast is ze ook te bewonderen in andere projecten met bijvoorbeeld El Pino & The Volunteers waarmee ze voor hun debuutalbum “Not Jealous” hebben opgenomen.

Room Eleven laat ons twee vrolijke albums en een live opname na, but hey, it doesn’t have to be a sad song!

In other news:

22 februari verschijnt er weer een album van Johnny Cash in de American serie. Het zesde album is getiteld “Ain’t No Grave”. Ik kan niet wachten!

Mmm… Gumbo?
Room Eleven

http://hopj.es/vla/?p=91

Doe Maar in de kerk. Dat zou je tenminste denken als je voor het eerst leest dat Henny Vrienten, zanger en bassist van Doe Maar, liturgische muziek heeft geschreven. Nu ligt de Doe Maar periode al vér achter ons (1984) en heeft Vrienten zich op veel meer vlakken van muziek ontwikkeld, waaronder filmmuziek. Hij heeft muziek geschreven voor Left Luggage, De Ontdekking van de Hemel en Pietje Bell. Invloeden daarvan zijn te horen in zijn kerkmuziek. Onder de teksten zit een laag muziek van onder andere violen, cello, hobo, trompet en piano die je al gauw in vervoering brengen.

Een integrale uitvoering daarvan was gisteren te beluisteren in de studentengemeente aan het Janskerkhof in Utrecht. Soms wil je eens wat anders, en dit leek mij uitermate geschikt. Onder begeleiding van eerder genoemd orkest en het koor onder leiding van Hans Leeuwenhage werd de dienst ingekleurd met deze liederen. Gelukkig werd er van te voren voor de mensen die nieuw waren met deze liederen een kleine intro gegeven om de liederen kort te oefenen.

Teksten werden geleverd vanuit de gemeente. Gedichten, bewerkingen van psalmen of een eigen tekst die op muziek gezet mocht worden. Het vormt een geheel, maar ook los zijn de liederen te gebruiken. Zo zijn er een zegenbede, acclamatielied, een lied voor bemoediging (”doe maar, durf maar, ga en leef”) en loofliederen.

Voor de muziek zal je het toch echt zelf moeten luisteren, of bij mij op de koffie omdat ik hier de cd heb liggen… Deze heeft de titel “Ruimte waar het licht kan komen” mee gekregen. Iets van dat thema werd ook behandeld in de overdenking, maar toen was ik te druk met mijn boekje door te bladeren… Een klein stukje van het Gloria is ook te beluisteren in dit fragment van RTV Utrecht: http://www.youtube.com/watch?v=N4b6NouMdGI

Een uitvoering zoals deze 17 januari was wordt nog een keer herhaald op zondag 18 april in de Paaskerk in Baarn. Mocht je er heen willen, dan weet je het in elk geval op tijd!

http://hopj.es/vla/?p=82

Sommige dingen mag je niet aankomen. Als klein kind wordt je snel duidelijk gemaakt dat je ergens vanaf moet blijven als je moeder dacht dat je het ging gebruiken waar het niet voor bedoeld was. Helaas zijn er ook kinderen die vrijgelaten zijn tijdens hun opvoeding. Daar krijg je muzikanten van die niet met hun poten van muzikale meesterwerken af kunnen blijven… Voorbeeld? Lucie Silvas. Wat dacht zij nog toe te kunnen voegen aan het Nothing Else Matters van Metallica? It ain’t broke, so don’t try to freakin’ fix it! Als je hoog staat kan je alleen nog maar vallen. Vraag maar aan Ronald Koeman. Welke kant kan je op als je met je club op één staat?

Lucie is overigens niet de enige. Ik wil gelijk even van de gelegenheid gebruik maken om Lee Towers nog hartelijk te bedanken voor het omtoveren van You’ll never walk alone tot een partyhit.

Met deze wijsheden in het achterhoofd heeft een band die bij mij hoog in het vaandel staat, The Flaming Lips, zich gewaagd aan een bijzonder project om Pink Floyds Dark Side Of The Moon te coveren. Toen ik drie maanden terug dit bericht las was ik wel enigszins nieuwsgierig. The Flaming Lips zijn bijzonder eigenzinnig (lees: Gek in hun hoofd). Het positief eigenzinnige komt goed tot uiting in het eerste nummer, Speak To Me / Breathe. Duidelijk The Flaming Lips. Het daarop volgende On The Run is maar weinig van over gelaten. Daarop volgt een poging van Wayne Coyne en zijn band om van het album één geheel te maken. Beetje jammer dat dit wordt geprobeerd met een irritant alarm en een ritmisch gekuch. Al hoestend en hijgend gaan we het derde nummer in: Time. Met gratis reprise van Breathe. Best aardig, maar als een nummer voor de helft uit het voorgaande overgangsritueel komt ben je te laat.

The Great Gig In The Sky is redelijk intact gebleven. Goed. Wel met typisch gitaar geluid van The Flaming Lips, maar dat mag. Helaas duurt dat maar voor vier minuten want daarop volgt de meest tenenkrommende herbewerking van het album… Money.

Money is een electronisch nummer geworden met een computerstem die de irritatiegrens van Fitter Happier (Radiohead) benaderd. Het ontbreekt alleen nog aan een goede beat, misschien was het dan nog een leuk nummer geweest.

Us And Them is van zichzelf al een vrij rustig nummer. Eén van de zwakkere tracks wat mij betreft op het album van Pink Floyd, maar dat maakt het nog geen straf om naar te luisteren. Door The Flaming Lips is hier ook niet aan gewerkt. De bewerking roept dezelfde rust en kalmte op als het origineel. Was het niet beter om de rest van het album ook zo te behandelen? Waarschijnlijk.

Helaas helaas. Wayne was nog niet tot die inzicht gekomen want over Any Color You Like wordt weer een flinke laag lawaai gegoten. Het origineel is subtieler, voorzichtiger. Het album zou 4 uit 5 waard zijn geweest als het was getiteld “To Annoy Pink Floyd fans”. Relatieve rust krijgen we weer bij Brain Damage en met daarop de gepaste afsluiter Eclipse.

Wayne… Dit is geen speelgoed. Zet terug in de kast jij! Netjes op zijn plek. Ja, goed zo. Nu weer terug in je mand. Wayne wat zeg ik!? Afblijven, dit kan alleen maar fout gaan.

De Dark Side Of The Moon is een album voor in de vitrinekast. Je mag er naar kijken en luisteren, maar je mag er niet aanzitten.

Score: 2/5

+ Time

- Money

PS: Ik vind de titel van het album wel geniaal: The Flaming Lips and Stardeath and White Dwarfs with Henry Rollins and Peaches Doing the Dark Side of the Moon

Drie nummers zijn ook opgenomen voor televisie uitzending. Helaas zijn de internetversies in een te platte resolutie online gezet, maar het geeft wel een goed beeld van de sfeer:

One en Magnificent: http://ema.mtv.nl/video/video_2009_berlin_27
Sunday Bloody Sunday (feat. Jay-Z): http://ema.mtv.nl/video/video_2009_berlin_55

2 The Cat Empire – Melkweg (13-07)
Wat is het voordeel van een optreden van een vrij onbekende band dat toch uitverkocht is? Alleen maar hardcore fans. Ik voelde me bijna schuldig dat ik niet alle nummers wist mee te bleren… Desondanks wist deze Australische groep iedereen mee te krijgen in de Melkweg.

Als voorbeeld deze video: http://www.youtube.com/watch?v=qfkMud5jl8s. (Niet in de Melkweg).

3 U2 – Amsterdam ArenA (21-07)
Belangrijkste vraag is: Wat maakt voor mij dit optreden leuker dan het optreden de dag ervoor? In het eerste optreden werd een vrij standaard setlist gespeeld. Door mijn eigen toedoen kon je elk nummer raden wat ze gingen spelen. Had ik maar niet zo dom moeten zijn elk concert wat voor dit concert was terug te lezen… Gelukkig is U2, ondanks de complexe organisatie flexibel in hun setlists waardoor de tweede avond een serie nummers voorgeschoteld kregen waarvan vier nog de hele tour niet gespeeld waren, waaronder Bad en Until The End Of The World. Laat dat laatste nummer nou in mijn Top Tien U2-nummers staan…

Een video van datzelfde nummer samengesteld uit zes youtubevideo’s van mensen her in der in het stadion. Kan je gelijk zien hoe een videoscherm eruitziet als je hem uitrekt tot op de grond: http://www.youtube.com/watch?v=ieJVsGCLfZ8

4 Das Pop – Tivoli De Helling (2-10)
Belgisch bandje wat na lange stilte van zes (!) jaar hun derde album kwam promoten. Ik had er zelf nog nooit van gehoord, maar daar heb je vrienden voor natuurlijk. Das Pop verloochende hun voorgaande albums en speelde bijna alleen maar nieuwe nummers in het kleine De Helling. Feestje.

5 The Wild Beasts – LeGuessWho festival – Tivoli Oudegracht
Eén van de ontdekkingen van het jaar kwam gelijk datzelfde jaar optreden in Utrecht. Tijdens het LeGuessWho festival kregen zij de kans hun zegje te doen. De combinatie van twee briljante zangers die alletwee flexibel zijn in het nemen van de leadzang geeft een leuk optreden om naar te luisteren én te kijken.

Ook gezien: Bat For Lashes, The Flaming Lips, The Hickey Underworld, Marcus Miller, Snow Patrol, Soap&Skin, The Dodos, The Field, Storybox, Roosbeef, Roosbeef, Coldplay, U2, Torre & Roos, The Moss, El Pino & The Volunteers, C-Mon & Kypski, Green Day, Prima Donna, Blue King Brown. Eigenlijk best veel bedenk ik me nu, maar veel optredens zijn ook voorprogramma’s of op festivals…

Eindejaarslijstjestijd!

Geen idee waar het goed voor is, maar december vraagt toch altijd weer om een overzicht van beste dit of beste dat. We beginnen maar eens met – voor mij – de beste albums van 2009!

Eels – Hombre Lobo
Top track: That Look You Give That Guy

Had ik even nog nooit van Eels gehoord… Tot mijn aandacht werd getrokken door een cover die verdacht veel weg had van Cohiba sigaren. Vrij productieve band, want het volgende album staat alweer gepland voor 2010. De muziek is over het algemeen melancholisch, maar dat staat de wat heftigere track niet in de weg. Persoonlijk had de tracklist wel een andere volgorde mogen krijgen, want als ik wegdommel bij een rustig ritme wil ik niet ongenadig hard opgeschrikken!

http://www.youtube.com/watch?v=wREjT7DlI7M

Wild Beasts – Two Dancers
Top track: All The King’s Men

Wat een stemgeluid! Wat een bereik! Twee zangers in een band die beiden zowel gitaar als basgitaar spelen. Briljant album.

http://www.youtube.com/watch?v=4sxh5zMbNAo

Soap&Skin – Lovetune For Vacuum
Top track: DDMMYY

Dit album vereist wat uitleg. Het genre spreekt mijzelf helemaal niet aan, veel te donker. Donker is an sich niet erg, maar Soap&Skin is zelfs macaber. Daarom zal ik zelf het album niet meer draaien, maar desondanks is het een briljante zangeres (Anja Plaschg). Gruwelijk verlegen, maar als ze haar mond een keer open heeft getrokken om te zingen kom je niet meer weg. De combinatie van piano en gesampelde electronica (en andere instrumenten) geven briljante en originele composities. Heftig, heel heftig.

U2 – No Line On The Horizon
Top track: Moment Of Surrender

Zo, nu iets enigszins christelijks om het bovenstaande goed te maken. Ik heb lang getwijfeld of ik album in mijn eindejaarslijst moest stoppen. Gezien het feit dat ik dit album over twintig jaar nog wel speel mag dat wel. Bovendien ben ik er zo diep ingedoken dat je vanzelf onhebbelijkheden tegenkomt die ik waarschijnlijk niet tegen was gekomen als ik wat oppervlakkiger had geluisterd. Albums waar je reikhalzend naar uitkijkt hebben het altijd wat zwaarder dan ‘nieuwe muziek’. Toch hebben ze het waargemaakt, en dan heb je het goed gedaan. Wat mij betreft hadden “Stand Up Comedy” en “FEZ – Being Born” geschrapt mogen worden, maar voor de rest zijn het pareltjes!

http://www.youtube.com/watch?v=RWBQlTZrMiM

The xx – xx
Top track: eeeeuhm. Crystalised?

http://www.youtube.com/watch?v=Pib8eYDSFEI

Mumford & Sons – Sigh No More
Top track: Roll Away Your Stone

Last-minute komt deze track nog even mijn eindejaarslijst inknallen. Het nadeel van dit soort eindejaarslijsten is dat het moeilijk vast is te stellen wat een album doet op langere termijn – Voor mij belangrijk om te beoordelen of een album goed is of niet. Het welbekende lange termijn effect.

The Whitest Boy Alive – Rules
Top track: 1517

Madness – The Liberty Of Norton Folgate
Top track: Clerkenwell Polka

Elbow & The BBC Concert Orchestra – The Seldom Seen Kid (Live At Abbey Road)
Top track: The Fix
Het is misschien een beetje flauw om deze op te nemen in de albumlijst van 2009 omdat het een live album is waarvan de studioversie in 2008 is uitgebracht. Toch zijn er goede redenen om deze op te nemen in de lijst. Het origineel is al steengoed, en deze uitvoering maakt het nog net wat beter. Tweede argument: Hoevaak wordt een album nog van voor naar achter live uitgevoerd? Derde argument: Abbey Road, waar dit album is opgenomen, is feitelijk een studio

http://www.youtube.com/watch?v=-ITMRHJnaJY

Roosbeef – Ze Willen Wel Je Hond Aaien, Maar Niet Met Je Praten
Top track: Bonustrack
Oeps, een album uit 2008. Maar omdat eindejaarslijstjes van december tot november lopen mag deze mee met de 2009 lichting.

http://www.youtube.com/watch?v=p72I7g-RXpg

Er zit een grote uitschieter rond september. Toen is alles per ongeluk dubbel ‘gescrobbeld’ naar Last.fm.

http://www.last.fm/user/Tv0

Het idee dat je ineens diep in het oosten van Duitsland zit is wat onwerkelijk. Gelukkig hadden we nog wat ruimte in de tijd en konden we op ons gemak richting het centrum begeven.

Aangekomen op de Pariser Platz (het plein voor de Brandenburger Tor) bleken kosten nog moeite gespaard. Lichteffecten, zes beamers om op de Tor zelf te kunnen projecteren en een stel camera’s om de boel te registreren. Dat zou later op de avond uitgezonden worden tijdens de uitreiking van de MTV-awards. De band speelde One; Magnificent; Sunday, Bloody Sunday (met gastoptreden van Jay-Z); Beautiful Day; Vertigo en Moment Of Surrender. Ik heb een aantal U2-concerten gezien, maar zo enthousiast en goed bij stem/intrument heb ik ze weinig meegemaakt!

Wat betreft de visuals op de Tor was One geweldig om te zien. Maar een video zegt toch meer dan 1000 frames:

http://ema.mtv.nl/video?uri=mgid:uma:video:mtvema.com:452169

One & Magnificent

http://ema.mtv.nl/video?uri=mgid:uma:video:mtvema.com:452197

Sunday, Bloody Sunday. Feat. Jay-Z – (Als je ergens een witte muts op en neer ziet springen is dat Heleen)

Via een ommelandse reis zijn we toch nog teruggekomen in Nederland. Blij terug. Kapot. Maar blij. Bedankt Jennika, Peter en Heleen, een  feestje die het afzien van de reis waard was!

“Goedemorgen?”

- “Goedemorgen, wij hebben goed nieuws voor u!”

“Ah, u komt mijn nieuwe telefoon bezorgen?”

- “Nee… Wij hebben voor u de blijde boodschap.”

“Jammer, heb ik al.” – *Hangt weer op*